وبلاگ | با اسانس ِ پرتاقال

اندر احوالات رمان های ایرانی

توی رمان های عاشقانه ایرانی

+دختره بلاشک خععلی خوشگله اصلا امکان نداره خوشگل نباشه

+حتما مغروره ولی نویسنده می تونه انتخاب کنه که بازیگوش ُ شوخ باشه یا مهربون و احساساتی البته می تونه ترکیبی از این دو تاهم باشه

+ اگر اوایل داستان دیدین یه پسری هس که خیلی باهاش شوخی می کنه و دختره ناراحت نمی شه و جوابشو می ده اون پسره نقش نمک دون ِ داستان هستش !

+اگه یه پسری اومد که خیلی جذاب و اینا و به علاوه مغرور بود حتما همونیه که دختره عاشقش می شه و به علاوه هر شوخی بکنه دختره ناراحت می شهو عین چی قهر می کنه همش :-&

+ توی داستان می تونین انتظار حداکثر 4 تا حادثه ی گندُ داشته باشین تا سعی بشه اینا از هم جدا بشن و به هم نرسن ( خیانت ، زیرآب به وسیله دوست حسود ، دخالت خانواده ، قهر بی دلیل دختره ، گذشته ی دختره  )

+آخرش دو حالته یا یکیشون می میره و کلا به هر صورتی می پکه یا به هم می رسن و 2 تا بچه گوگولی مگولی َم صاحاب می شن :-"

+ توشتن این داستان ها آسونه فقط دیگه انتخاب ِ شعر های ِ عاشقانه ای که وسط داستان باید بچپونین متفاوته (وقتی پسره توی ساحل گیتار بزنه ، توی ماشین آهنگ یذاره ، نامه بنویسه )

 

چرا؟ چرا یه بار یکی یه داستان نمی نویسه که 2 تا خل ُ چل ِ بی ریخت عاشق ِ هم بشن و برن پی کارشون ؟!

نکته: من م.مودب پور را نویسنده حساب نکردم ولی اگه می خواستم اونو حساب کنم به جز فحش کار ِ دیگه ای از دستم بر نمی اومد! و صد البته که داستان های ِ صد من یه غاز ایشون همیشه یه الگو داره و آخرشم بده :-&

+   پرتاقال ; ۱۱:٥٥ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٠/٦/٤

تفاوت این شکلی نیس

آدمایی که همیشه دم از تفاوتاشون با بقیه می زنن خیلی معمولین .

متفاوت بودن فراتر از این حرفاس.

+   پرتاقال ; ۱:۱٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٦/۱

(بدون عنوان)

من  خیلی غر می زنم

من  اغلب گریه می کنم

من  اکثرا شکایت می کنم

من  زیاد انتقاد می کنم

من گاهی اوقات احساس ِ افسردگی می کنم

من بعضی وقتا تنهام

من زیاد حسرت می خورم

ولی

هیچ کودومشون یاعث نمی شه که نگم خوشبختم.

من خوشبختم

(آدم باید هر چند وقت یه بار به خودش یاد آوری کنه .)

+   پرتاقال ; ٦:۳٦ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/۳٠

اعتیاد

اون اوایل نمی دونم رفیق بد بود چی بود شیطون بود وسوسمون بمون گف پاشو بیا نت اولاش خععلی خوب بود بمون خوش می گذشت کلا دور هم خوش بودیم کامنت بازی ، چت کلیم آدم باحال دوستای جالب دورو برمون بودن بعدش که کم کم اعتیادمون جدی شد دیگه مثل اولاش نبود الان آدم هر 5 مین یه بار باید بیاد چک کنه بدون این که خبری باشه اصلا تا لپتاپ و بساطش اونجا هستش نمی شه بش نگا نکنی که:|هیچی به هیچی بعد از 5 دیقه آدم دوباره حالش بد می شه باید چند کیلو بایت نت بکشه تا خوب شه ... هعیییی

+   پرتاقال ; ٩:٤٠ ‎ب.ظ ; ۱۳٩٠/٥/٢٩

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir